Voor we op Tundra Safari gingen kregen we tijdens het ontbijt eerst nog een act opgevoerd.

Een man die op zijn motorski naar een hut in de bergen op zo’n 60 kilometer afstand moest was zich aan het aankleden voor die barre tocht.

Hij trok drie skipakken over elkaar aan en we kregen bij alles een uitleg waarom.

Hij had gisteren ook al die tocht gemaakt om kwartier te maken voor een groepje mountainbikers. Die waren eerder vanochtend vertrokken. De verwachting was dat ze daar tussen de 8 en 10 uur over zouden doen. Deze man had gisteren de kachel aangemaakt en alvast wat proviand gebracht. Nu ging hij met de rest op stap en moest er natuurlijk wel zijn voor de fietsers aankwamen want hij moest ook het eten verzorgen.

Ik moet er echt niet aan denken. Als je buitenkomt dan voel je gelijk je neushaartjes bevriezen. Ook de wimpers en wenkbrauwen moeten er aan geloven en de kleine donshaartjes op je wangen eveneens.

Ik heb geleerd dat je er niet aan moet komen anders breken de haartjes af. Met een paar handschoenen en daaroverheen wanten gaat dat ook niet zo gemakkelijk.

Daarna op Tundra safari.

Er schijnt van alles aan wild te zitten. Helaas zijn wij niet verder dan rendieren en sneeuwhazen gekomen.

De muskusossen hebben we in ieder geval niet gezien al zouden die hier wel moeten rondlopen. Gisterenavond stond die op het menu. Was klaargemaakt als gehakt en smaakte prima. De foto van de muskusos is van internet gepikt.

Helemaal boven op de berg staan diverse apparaten die gebruikt worden voor weerstations. Groenland is heel bepalend voor het weer in Europa. Zal daar eens op gaan letten, dat wist ik niet.

Op weg naar boven kom je langs de berg de Black Witch, een hoge berg waarvan de zijkant niet bedekt is met sneeuw en dus zwart aftekent tegen de andere witte bergen en als baken voor de piloten diende.

Ietsje verderop ligt het kerkhofje. Met recht ‘tje’. Tot nu toe zijn er 3 mensen begraven. Iedereen die hier komt is import en gaat na zijn werkzame leven weer terug naar de plaats waar hij vandaan kwam. Geeft wel aan dat de binding met deze streek niet erg groot is. De laatste die hier is begraven is een 30 jarige Deense die ruim tien jaar onderwijzeres in Kangerlussuaq is geweest. Toen ze kanker kreeg is ze terug gegaan naar Denemarken voor verdere behandeling maar wilde hier begraven worden. Zij was een zeer geliefd persoon.

Containers en nog eens containers

Alles is hier gemaakt van containers. Sommigen aan elkaar gemaakt, anderen weer bovenop elkaar gezet en daar zijn dan de winkels, huizen en andere gebouwen van gemaakt. Ook vervoersmiddelen zijn hier van containers. Die worden op een onderstel gezet, ramen  en stoelen erin, aan de achterkant een deur en een trapje en klaar is het. Truck ervoor en rijden !

Wat opvallend is dat ze hier de motor laten draaien terwijl ze andere dingen gaan doen. Stinkt enorm. Heb gevraagd of het nu dezelfde brandstof is als in Europa en het antwoord is nee. Daarmee vergeleken is het hier een inferieure kwaliteit. We krijgen er allebei koppijn van. In het hele dorp hebben we zegge en schrijve 1 benzinepomp gezien en die staat naast de ingang van het vliegveld.

Winkelcentrum

Woensdagmiddag zijn we niet meegegaan naar de gletsjer. We wilden het dorp een beetje verkennen en hadden even geen zin in het groepsgebeuren. Het zag er heel lekker uit als je naar buiten keek, helaas viel dat behoorlijk tegen als je buiten kwam. We hadden er bij het wandelen geen last van alleen zou een dikkere muts wel fijn zijn geweest. Het was ook behoorlijk glad op de weg. Wat opvallend is dat de mensen hier hun was buiten hangen om te drogen. Ik kan me dat nog wel herinneren van vroeger dat mijn moeder dat ook altijd buiten hing en het dan wel heel lekker rook als het daarna op het drooghekje rond de kachel verder moest drogen.

Supermarkt

De supermarkt lijkt redelijk op die van de gemiddelde kruidenierszaak in Europa. Wat groot is dat is de diepvries afdeling maar wat de groenten afdeling betreft is het een treurige bedoening. Het aantal verse producten kan gemakkelijk in een klein winkelwagentje. De prijzen zijn torenhoog. Van diverse producten een foto gemaakt. Bijvoorbeeld een rol Hollandse beschuit kost € 2,25. Vier rollen toiletpapier € 5,25. In beide gevallen was dat ook in de reclame. Ik ben niet zo prijsbewust maar dat is bij ons toch veel goedkoper, denk ik.

Van de andere 6 winkeltjes was er één open. Ik had een moment spijt dat ik pas een nieuwe Parka heb gekocht. Er hingen hier mooie Canadian Goose jacks zodat ik bijna voor de bijl ging. Verstandig geweest en niets gekocht. De andere winkeltjes zoals juwelier, koffie/ijssalon en souvenir waren gesloten. Goed voor de portemonnee.

Politiecorps

Op de terugweg liepen we langs het Politie bureau. Kon het niet laten om aan de politieman die net naar buiten kwam om te vragen of hij de enige Politieman was. Nee, ze waren met zijn tweetjes. Ik had al eerder begrepen dat er in drukke tijden zelfs drie zijn, die worden dan voornamelijk ingezet op het vliegveld.

De politieman was in een grote bak iets aan het verbranden en natuurlijk moesten we weten wat hij aan het doen was.

Ze hadden een vos, die waarschijnlijk rabiës had, gedood en die hadden ze verbrand. Nu waren ze de dekens en andere lappen, waar de vos mee in aanraking was gekomen, aan het verbranden. Op de vraag hoe ze dat hadden vastgesteld vertelde hij dat de vos een auto aan had gevallen en dat was meestal het sein dat ze rabiës hadden.

Ik had dus weer een engeltje op mijn schouders gehad want bij terugkomst van de groep bleek dat het zo koud was geweest dat diverse mensen bevriezingsverschijnselen hadden.

Na het diner ‘s avond het noorderlicht gezien. Was boven het meer en wel een mooi gezicht toch nog steeds niet dat spectaculaire dat we hoopten mee te maken.

Het was een onrustige nacht. Er was vandaag een groep Amerikanen aangekomen en die moesten ontzettend vaak naar het toilet. Zij gaan hier jagen en willen één muskusos schieten. Nemen het gewei en het vel mee en het vlees is voor de plaatselijke bevolking. Aan hun uitrusting te zien hoeven ze niet op een dubbeltje te kijken.

Author

Van jongs af aan heeft reizen me gefascineerd. Was toen niet in de gelegenheid om dat te verwezenlijken maar haal nu dubbel en dwars de achterstand in. Geniet met volle teugen van al die mooie plekken op deze wereld en niet te vergeten van de veelzijdigheid van zijn bewoners. Probeer zoveel mogelijk uit het leven te halen want de eeuwigheid is me nooit beloofd.

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *