Geboren op 11 september 1942 in Oud Vossemeer op het eiland Tholen. De oudste van vier kinderen met alleen maar broers. Het leven in een strenge gemeente was niet mijn ding. Op 19-jarige leeftijd vertrokken en bij de LUVA (LUchtmacht VrouwenAfdeling) gegaan. Opleiding gevolgd en gewerkt bij de verbindingen.

Nadat mijn contract was verstreken gaan werken bij de Shell. Hier gestart bij de communicatie (telex) en later een opleiding mogen volgen voor programmeur. Een geweldige sociale werkgever en zonder hun support zou ik niet zijn geworden wie ik nu ben. Intussen een dochter gekregen en om in de jaren 60 alleenstaande moeder en tevens kostwinner te zijn was best zwaar.

Daarna bij IBM gewerkt. Ook een prima werkgever maar totaal anders, hier stond zakelijkheid hoog in het vaandel. Les gegeven in computerkunde, voornamelijk programmeertalen. Dat was toen niet bepaald een functie die je bij een vrouw zocht.

Samen met mijn toenmalige man gestopt met werken en vertrokken naar een boerderij in Limburg met het idee om helemaal zelfvoorzienend te zijn. Was een ideaalbeeld maar ging al heel snel erg vervelen. Zeker voor een bezige bij zoals ik.

In 1978 bij mijn laatste werkgever het CBR gaan werken. Begonnen als examinator en geëindigd als directeur productmanagement. Mijn 25 jaar daar volgemaakt en toen met mijn tweede man vertrokken naar Frankrijk.

Eerst gewoond in de Tarn en later naar de Herault verhuisd waar ik nog steeds woon. In 2014 weduwe geworden maar besloten om in Frankrijk te blijven wonen.

In november 2018 is er op de site van Quinta Severiens een serie artikelen verschenen over oudere vrouwen die iets van hun leven hebben gemaakt. Daar is ook aandacht besteed aan mijn leven.

Reizen is mijn ideaal en het kan allemaal niet gek genoeg zijn. Merk wel dat de jaren toch een beetje mee gaan tellen, maar je hoort mij niet klagen.