Geboren op 11 september 1942 in Oud Vossemeer op het eiland Tholen. De oudste van vier kinderen met alleen maar broers. Het leven in een strenge gemeente was niet mijn ding. Op 19-jarige leeftijd vertrokken en bij de LUVA (LUchtmacht VrouwenAfdeling) gegaan. Opleiding gevolgd en gewerkt bij de verbindingen.

Nadat mijn contract was verstreken gaan werken bij de Shell. Hier gestart bij de communicatie (telex) en later een opleiding mogen volgen voor programmeur. Een geweldige sociale werkgever en zonder hun support zou ik niet zijn geworden wie ik nu ben. Intussen een dochter gekregen en om in de jaren 60 alleenstaande moeder en tevens kostwinner te zijn was best zwaar.

Daarna bij IBM gewerkt. Ook een prima werkgever maar totaal anders, hier stond zakelijkheid hoog in het vaandel. Les gegeven in computerkunde, voornamelijk programmeertalen. Dat was toen niet bepaald een functie die je bij een vrouw zocht.

Samen met mijn toenmalige man gestopt met werken en vertrokken naar een boerderij in Limburg met het idee om helemaal zelfvoorzienend te zijn. Was een ideaalbeeld maar ging al heel snel erg vervelen. Zeker voor een bezige bij zoals ik.

In 1978 bij mijn laatste werkgever het CBR gaan werken. Begonnen als examinator en geëindigd als directeur productmanagement. Mijn 25 jaar daar volgemaakt en toen met mijn tweede man vertrokken naar Frankrijk.

Eerst gewoond in de Tarn en later naar de Herault verhuisd waar ik nog steeds woon. In 2014 weduwe geworden maar besloten om in Frankrijk te blijven wonen.

In november 2018 is er op de site van Quinta Severiens een serie artikelen verschenen over oudere vrouwen die iets van hun leven hebben gemaakt. Daar is ook aandacht besteed aan mijn leven.

Op zaterdag 7 december 2019 was ik de radiobriefgast in het programma Post voor Holland. Dat is een zender die aandacht besteedt aan mensen die Nederland hebben verlaten. In de rubriek radiobriefgast worden dan vragen beantwoord waarom iemand Nederland heeft verlaten en zijn belevenissen opgetekend. Er zit veel muziek in de twee uur durende uitzending. Het is hier te beluisteren.

Reizen is mijn ideaal en het kan allemaal niet gek genoeg zijn. Merk wel dat de jaren toch een beetje mee gaan tellen, maar je hoort mij niet klagen.

 

Mijn ideale woonplek

Villa Oustal d'Aousels - Le Bousquet d'Orb

Mijn 24e woonplekje en ik heb het er uitstekend naar mijn zin. Eigenlijk heb ik dat overal wel gehad met uitzondering van mijn jeugd. 

Van mijn wiegje op het eiland Tholen, waar ik bijna 20 jaar heb gewoond, via diverse plaatsen tijdens mijn militaire leven naar Den Haag. Vervolgens heb ik in Amsterdam gewoond en ben daarna via het zuiden van de provincie Utrecht verkast naar Limburg. Toen toch maar weer terug via Rijswijk naar Den Haag. Na al die omzwervingen eindelijk in Frankrijk beland. 

Een geweldig stekje in een gewoon Frans dorp. Niet te ver van de bewoonde wereld en alles redelijk dichtbij voor de dagelijkse boodschappen. Een eigen gemeentehuis, postkantoortje en een heus medisch centrum met alle voorzieningen.

Voor het uitgebreider boodschappen doen is het een kwartiertje rijden en voor de echte bijzondere dingen moet ik naar een grote stad en dan is Montpellier de meest aangewezen plaats.

Het huis ligt tegen een berg aan en heeft uitzicht op de bergen. Ik kijk net over de daken van de huizen die aan de doorlopende weg zijn gebouwd. Er zijn wel buren maar gelukkig niet te dichtbij zodat we allemaal optimaal kunnen genieten van onze vrijheid.

Voor één persoon is het huis eigenlijk te groot maar dat is wel erg comfortabel als er bezoek is dan loop je elkaar niet in de weg. 

Verder is het van alle gemakken en luxe voorzien. Mooie grote tuin er omheen, zwembad, sportruimte met loopband en diverse andere attributen, een infrarood sauna en een heerlijke jacuzzi.

Een plek om nooit meer weg te gaan. Het enige dat me een beetje benauwt is dat wanneer ik oud en krakkemikkig word het niet het meest ideale huis is vanwege de diverse trapjes.

Maar voorlopig is het nog niet zo ver.