So, du bist die Donnerstag Frau

 

Een vriendin uit Ecuador is een paar dagen bij me op bezoek en dan moet er natuurlijk iets ondernomen worden. In Nederland is ze jaren mijn buurvrouw geweest tot ze vertrok naar de Dominicaanse Republiek. Daar kreeg ze een heel aardige buurman die op zekere dag een kopje suiker kwam lenen en het resultaat kun je wel raden; ze zijn nu een stel.

Volgens mijn tuinman moest ik echt met haar naar het festival Art and Culture centrum op Chateau de Grézan in Laurens gaan bezoeken. Het geheel heeft de naam Les Femmes dans l’Art.


Er was van alles te doen op gebied van kunst. Zijn advies kwam dus op het juiste moment want dit was echt een kolfje naar Juanita’s hand. Ze is redelijk artistiek aangelegd en schildert niet onverdienstelijk. Ze wilde sowieso de exhibition zien met de naam Née Humain maar zeker ook deelnemen aan een tekensessie. Die twee werden in één adem genoemd. Achteraf een beetje dom dat er toen geen lichtje bij me is gaan branden. Nadat we de hele bups van gedroogde en papieren bloemen, meditatie kussens, glaswerk, patchwork, mohair kleding, leer- en houtbewerking en al dat andere knutselwerk hadden bekeken was het tijd voor een kopje koffie of iets sterkers.

Tijd voor koffie

Op de binnenplaats was een leuk terras gemaakt. De koffie smaakte heerlijk en het eigengemaakte gebak ging er in als koek.

Daarna was het tijd voor de tekensessie. Die werd gegeven in het koetshuis boven de tentoonstelling Née Humain. Het was de bedoeling dat Juanita zou tekenen en ik zou toekijken. In het gangetje naar de ruimte zat een dame papier en stiften uit te delen en ik kon er niet onderuit, ik kreeg ook een setje. Nu is mijn tekenwerk te vergelijken met mijn kookkunst, ofwel niet om over naar huis te schrijven. Toen we de ruimte betraden zat er op een kleine verhoging een goed geproportioneerde dame in al haar naaktheid mooi te zijn. Volgens mij ben ik allesbehalve preuts maar hier moest ik toch even aan wennen.

Ze was wel heel erg lenig

Ze nam regelmatig een andere houding aan en riep dan met luide stem: 3 minuten en een enkele keer als de moeilijkheidsgraad van de ingenomen pose te divers was dan kregen we 5 minuten. Ik tekende net als de anderen, of ik nooit iets anders had gedaan, en de ene lijn na de andere vertrouwde ik aan het papier toe. Eerlijk is eerlijk met een beetje fantasie haalde je eruit wat de bedoeling was. Na de sessie werden de resultaten bekeken en de deskundigen waren het er over eens: ik heb talent.

En dan nu iets sterkers

We zaten net op de binnenplaats met een glaasje geestrijk vocht de gebeurtenissen te evalueren toen een zeer struise dame op ons af kwam lopen. Breed lachend kwam ze naar me, stak haar hand uit en zei met veel te luide stem: So, du bist die Donnerstag Frau. Ik gaf haar wel een hand maar keek toch over mijn schouder of ze iemand anders bedoelde. Aangezien daar niemand was moest de begroeting wel voor mij gelden. Een beetje schaapachtig keek ik haar aan en zei dat ik niet begreep wat ze bedoelde.

Op dat moment kwam mijn tuinman Christophe onze richting uitlopen en zei: ‘Oh, jullie hebben elkaar al ontmoet, zie ik.’

‘Wel ontmoet maar ik ken die mevrouw niet,’ was mijn antwoord. Dat werd me snel duidelijk gemaakt. Christophe werkt op de donderdag bij mij en op de vrijdag bij Frieda. De donderdag- en de vrijdag-vrouwen hadden elkaar dus gevonden.

Herinneringen ophalen

Christophe was heel snel in een geanimeerd gesprek gewikkeld met Juanita. Hij heeft namelijk in het verleden in Quito, haar geboorteplaats, gedoceerd in biologie. Het gesprek ging dus snel over in het Spaans.

Wij, Frieda en ik, maakten er een zootje van. Met haar perfecte Duits, mijn Nederlands en de mix met het Frans en het Engels hebben we het voor elkaar gekregen om een afspraak te maken. Binnenkort komt ze koffie drinken. We hebben nog geen datum afgesproken maar het wordt waarschijnlijk; een woensdag.

Author

Van jongs af aan heeft reizen me gefascineerd. Was toen niet in de gelegenheid om dat te verwezenlijken maar haal nu dubbel en dwars de achterstand in. Geniet met volle teugen van al die mooie plekken op deze wereld en niet te vergeten van de veelzijdigheid van zijn bewoners. Probeer zoveel mogelijk uit het leven te halen want de eeuwigheid is me nooit beloofd.

7 comments

  1. Ha, ha, weer een geweldig verhaal !
    Ik begrijp er uit dat je naast het schrijven ook gaat tekenen. Geweldig, kan je je eigen boek illustreren!
    Weer een leuk geschreven verhaal Elly!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *