Wat gebeurt er als er geen later meer is?

Tijd om daar eens over na te denken…

Ik sprak vanmorgen met iemand die ook in Frankrijk woont en net als ik, niet meer de jongste is en alleenwonend. Uiteraard kregen we het over het Corona-virus. Tijdens dat gesprekje vroeg ik haar, heb je er wel bij stilgestaan dat wanneer ons iets overkomt dat onze naaste familie er dan niet zal zijn. Sterker nog we worden begraven of gecremeerd in alle eenzaamheid.

en toen was het stil

Na een korte stilte antwoordde ze: dat zal toch niet. Nou ik weet het wel zeker. Ik lees net een berichtje van FB-vrienden waarvan de zus in Spanje is overleden en ze mogen er niet naartoe. Nog erger de partner van de overledene mag niet bij de crematie zijn.
Toen was het even stil. Nee daar had ze dus niet aan gedacht.
Nou ik wel.

Stel dat…

Stel dat… Ik heb er dan zelf geen last van maar ik denk toch zeker te weten dat er wel een paar helemaal door het lint gaan.
Terwijl ik door mijn tuin liep om de broodnodige vitamine D op te vangen dacht ik ineens, kom laat ik in ieder geval beginnen met mijn lijstje: ‘Todo na mijn dood’, even bij te werken dan hoeven ze daar niet meer over na te denken.

Todo

En zo zat ik even later te kijken:
– Of mijn nabestaanden nog klopten;
– Wie er ingelicht moet worden;
– Of ik een kaart wil, zo ja naar wie en wat moet erop;
– Wil ik begraven of gecremeerd worden;
– Bij crematie waar ik dan uitgestrooid wil worden;
– Het liefst in een lijkwade;
– Contact met notaris opnemen;
– Naar wie moet wat;
– Welke bankrekeningen zijn er;
– Welke abonnementen opzeggen;
– De pensioeninstanties en andere bedrijven waar ik geld van krijg inlichten;
– Belastingdienst in NL en Frankrijk inlichten;
– Vertellen waar de codes welke ik gebruik te vinden zijn;
– Telefoon abonnenten opzeggen;
– Automatische overschrijvingen stoppen;
– Verzekeringen inlichten;
– Onroerend goed regelen;
– Verstrekte leningen regelen;
– Social media accounts bevriezen.

Nog lang niet

Zo, ook weer geregeld. Wat dat betreft kan ik doodgaan…
Maar graag pas op zijn vroegst over 23 jaar. Ik heb nog zo veel plannen.

Author

Van jongs af aan heeft reizen me gefascineerd. Was toen niet in de gelegenheid om dat te verwezenlijken maar haal nu dubbel en dwars de achterstand in. Geniet met volle teugen van al die mooie plekken op deze wereld en niet te vergeten van de veelzijdigheid van zijn bewoners. Probeer zoveel mogelijk uit het leven te halen want de eeuwigheid is me nooit beloofd.

12 comments

  1. Wijs……….Ik heb dat vorig jaar afgewerkt…….
    maar ik heb ook instructies “achtergelaten” voor wat er moet gebeuren als ik zelf door wat voor omstandigheid ook niet meer kan beslissen…..

      1. Aan de ene kant kan het maar geregeld zijn aan de andere kant is voor de nabestaanden het regelen een stuk verwerking.
        Tegen de tijd dat jij aan de beurt bent kun je waarschijnlijk op hele andere manieren dan nu uitvaren. Maar ik houd je aan die 23 jaar 💋

    1. Een stevig onderwerp Elly. Dat van het lijstje nabestaanden, c.q. wie moet het weten: mijn ervaring is dat je die regelmatig moet evalueren. mensen verschijnen en verdwijnen gedurende je leven…

      Verstandig dus om over te denken maar morgen maar weer een vrolijker thema 😉

  2. Goed bezig Elly, en ja, die 23 jaar is een hele goede al wil ik er nog wel langer blijven zijn, in goede gezondheid het liefst.
    Veel had ik al geregeld na de dood van mijn lieve Wim en nu met Gerrit staat er veel op papier in testament. Maar de lijst met adressen daar kan ik zeker nog tijd in steken net als veel andere zaken op jou lijstje.
    Voor vandaag genieten we vooral maar weer van de zon en de tuin. In mijn geval ons gisteren weer opgefleurde en schoongemaakte balkonterras 🙂
    Liefs van ons XXX

    1. Ik had de lijst ook al eerder gemaakt maar dan sta je er toch verstelt van hoeveel wijzigen er dan doorgevoerd kunnen worden. Maar was wel weer even goed ohet door te nemen. Fijne dag en geniet ze van de zon.
      XX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *